Sociale Veiligheid
Theater als middel voor verandering
Het Slingeland Ziekenhuis in Doetinchem ontving via StAZ MDIEU-subsidie om het thema Diversiteit & Inclusie een impuls te geven. Adviseur Verzuim en Vitaliteit Mariëtte Mooij nam het initiatief voor het project.
‘Op een congres hoorde ik iemand vertellen over haar transitie van man naar vrouw, en vooral over hoe haar volledig mannelijke voetbalteam daarmee omging. De manier waarop zij haar verhaal bracht, raakte me enorm, je werd er echt ingezogen. Het maakte onmiddellijk iets los,’ vertelt Mariëtte. ‘Toen de subsidieregeling vrijkwam, dacht ik: dit is precies het soort interventie dat ook bij ons ziekenhuis zou kunnen werken.’ Zo kwam het project snel in beweging. De subsidieaanvraag, opgesteld in samenwerking met theatergroep Bint, gespecialiseerd in interactieve voorstellingen rond lastige thema’s, werd vrijwel direct goedgekeurd. HR-supportmedewerker Anita Verheij sloot aan bij de projectgroep. Samen blikken zij terug op een intensief jaar waarin Diversiteit & Inclusie niet alleen besproken, maar ook daadwerkelijk voelbaar gemaakt werd binnen Slingeland.
‘Doordat we gelijk konden starten, was iedereen erg gemotiveerd.’
Snel aan de slag
Omdat de subsidie voorschreef dat de activiteiten nog in hetzelfde kalenderjaar moesten starten, moest het projectteam snel schakelen. Dat ziet Anita als iets positiefs: ‘Doordat we gelijk konden starten, was iedereen erg gemotiveerd. De eerste vraag die we onszelf stelden, was: wat betekenen deze begrippen nou eigenlijk? Het is complexe materie en voordat we gelijk in enorme oplossingen gingen denken. Voordat je in grote oplossingen duikt, moet je eerst samen helder krijgen waar je het precies over hebt.’
Er is geen pasklare oplossing
Al snel blijkt hoe ingewikkeld dit onderwerp is. ‘Dat is een belangrijke les. Het reikt veel verder dan dat je op het eerste gezicht denkt. Een goed voorbeeld hiervan is de simpele vraag Waar kom je vandaan? Het is een vraag die uit nieuwsgierigheid gesteld wordt door de een, maar die als vervelend kan worden geïnterpreteerd door de ander, als het antwoord (voor de honderdste keer) is Ik kom gewoon uit Nederland. Als daarover dan een discussie ontstaat, merk je: we hebben allemaal onze eigen grenzen, opvattingen en referentiekaders. Dat het schuurt betekent dat het iets doet,’ ontdekte Anita.
‘Juist deze intieme setting zorgde voor hele persoonlijke gesprekken; gesprekken die misschien niet zouden plaatsvinden als er honderd mensen in de zaal zouden zitten.’
De kracht van een intieme setting
Uiteindelijk zagen in totaal zo’n 160 medewerkers de voorstelling Artikel 1 op de werkvloer van Bint. De meesten aangespoord door hun teammanager, poster of een bericht op intranet. In vijf voorstellingen verzamelde zich telkens een nieuwe groep medewerkers die zich wilde laten inspireren en verdiepen. Juist deze intieme setting zorgde voor hele persoonlijke gesprekken; gesprekken die misschien niet zouden plaatsvinden als er honderd mensen in de zaal zouden zitten. De manier waarop sommigen hun persoonlijke verhaal deelden, waarna het door de acteurs werd uitvergroot op het podium, kwam binnen bij de deelnemers. Ze omschrijven de voorstelling dan ook als ‘confronterend en verbindend en 'het hield me een spiegel voor, met ruimte voor openheid en nieuwe inzichten’. Iets waar Anita en Mariëtte met trots op terugkijken. ‘We hopen dat er een zaadje is geplant. We kunnen natuurlijk niet met vijf voorstellingen de hele cultuur in het ziekenhuis veranderen, maar als iemand na deze ervaring denkt ik ga dit de volgende keer anders doen, voelt het wel als een geslaagd project.’
Van project naar terugkerend agendapunt
De grote vraag is natuurlijk: hoe zorg je dat het niet bij deze ene impuls blijft, maar dat het thema écht omarmd wordt op de werkvloer en je erover in gesprek blijft? De komst van Otwin van Dijk als voorzitter van de Raad van Bestuur helpt om Diversiteit & Inclusie blijvend op de agenda van het ziekenhuis te zetten. Zelf is hij rolstoelgebruiker en een groot voorstander van een divers en inclusief personeelsbeleid. Mariëtte benadrukt dat een divers en inclusief beleid alleen werkt als je het op alle niveaus, van bestuur tot werkvloer, ook daadwerkelijk in de praktijk brengt. ‘Dat zit hem bijvoorbeeld ook in het inwerken van nieuwe medewerkers. Die moeten vanaf dag één weten waar ze terecht kunnen als er iets is en vooral vanaf dag één voelen dat hun welzijn op de werkvloer serieus genomen wordt.’
Welke andere zaadjes zijn geplant?
Behalve de theatervoorstelling zijn Mariëtte en Anita ook met andere dingen bezig ter bevordering van de sociale veiligheid op de werkvloer. Zo is er een film over diversiteit en inclusie gemaakt met een diverse afspiegeling van het personeel door regionaal samenwerkingsverband WGV. Ook volgt Mariëtte een opleiding tot generatiedeskundige, om beleid op het gebied van generatiediversiteit te kunnen verbeteren. Daarnaast wordt dit jaar de Talk-app gelanceerd, waarmee HR straks beter kan meten wat er speelt onder de medewerkers en waar hun behoefte ligt. Dit gebruiken ze dan weer als input voor nieuwe ideeën. Op het intranet komt een themaplein over Diversiteit & Inclusie, waar alle artikelen, events en belangrijke informatie staan. Tot slot is er blijvend contact tussen ziekenhuizen onderling. ‘Want elk ziekenhuis kampt met dezelfde vraagstukken, dus je hoeft niet zelf het wiel opnieuw uit te vinden. Die uitwisseling van kennis, informatie en ervaringen helpt enorm,’ merkt Mariëtte. ‘En theater is echt een hele mooie vorm, omdat het mensen uit hun werkomgeving trekt en aanzet tot denken,’ concludeert Anita.
Meld je aan voor de nieuwsbrief of volg ons op:
Een samenwerkingsverband van sociale partners in de branche ziekenhuizen